Toggenburger geit

De Nederlandse Toggenburger is een compacte, sterke melkgeit met een stoere uitstraling. Hij heeft een opvallende kop met een breed voorhoofd, krachtige kaak en rechte neus. De hals is kort, gespierd en stevig, en de vacht is kort en glad. De ideale vachtkleur is chocoladebruin, maar varieert van bijna zwart tot lichtbruin. Hoe meer zon de geit krijgt, hoe lichter de vacht kan worden. Kenmerkend zijn de witte aftekeningen: het masker op de kop, de witte onderbenen en de spiegel (de opvallende lichte beharing op het achterste van de geit).

Herkomst / leefgebied

De Toggenburger vindt zijn oorsprong in het Zwitserse Obertoggenburg (kanton Sankt Gallen) en staat bekend als een uitstekende melkgeit. Dankzij die goede melkeigenschappen werd het ras naar verschillende landen geëxporteerd. In 1905 kwamen de eerste Toggenburgers naar Nederland. Het Drents Landbouw Genootschap haalde ze uit Zwitserland om de Drentse landgeiten te verbeteren. Door hun sterke, sobere karakter waren ze perfect geschikt voor de arme veen- en zandgronden van Drenthe. Na de uitbraak van mond-en-klauwzeer in 1911 en het begin van de Eerste Wereldoorlog zijn er geen Toggenburgers meer uit Zwitserland geïmporteerd.

Hooi en gras vormen de basis van het dieet van een Toggenburger geit en moeten altijd beschikbaar zijn. Daarnaast smullen geiten graag van bladeren, jonge takken en een beetje boomschors. Speciale geitenbrokken zorgen voor extra vitaminen en mineralen. Natuurlijk mogen vers drinkwater en een liksteen niet ontbreken. Als lekkernij eet de geit af en toe wat groente of fruit, zoals een wortel, appel of witlof.