Kolenbranderschildpad

Mannetjes in de voortplantingstijd zijn agressief tegen andere mannetjes en proberen deze om te duwen. Ze zijn polygaam en paren met meerdere vrouwtjes. Als een mannetje een vrouwtje tegenkomt ruikt hij aan de cloaca en klimt boven op het vrouwtje waarna de paring plaatsvindt. De vrouwtjes graven een flesvormig nest waarin de eieren worden afgezet. Het nest wordt in de losse bodem gegraven en is ongeveer 20 centimeter diep. Het aantal eieren varieert van twee tot vijftien per keer en vermoedelijk worden er tot vier legsels per seizoen geproduceerd. De eieren zijn wit van kleur en hebben een broze schaal. Ze zijn langwerpig van vorm en zijn 40 tot 59 millimeter lang en 34 tot 48 mm breed, een ei weegt ongeveer 40 gram.

Net als andere schildpadden kent de soort een temperatuurafhankelijke geslachtsbepaling. Bij een temperatuur van 29 graden Celsius komen meer vrouwtjes voor dan mannetjes, bij lagere temperaturen ontstaan meer mannetjes. Na ongeveer drie tot zes maanden komen ze uit, afhankelijk van de vochtigheid en de omgevingstemperatuur.

Kolenbranderschildpadden zijn niet beoordeeld op de IUCN Red List, maar hebben zeker bedreigingen in het wild. In het wild wordt de schildpad vooral bedreigd door menselijke activiteiten. De schildpad heeft te maken met ontbossing en verlies van leefgebied, jacht voor voedsel, illegale handel in huisdieren en klimaatveranderingen. De soort wordt door verschillende organisaties beschouwd als kwetsbaar of lokaal afnemend, vooral door jacht, habitatverlies en de huisdierenhandel.