Mara

Mara’s leven meestal in vaste paartjes en zijn monogaam. Een mannetje en vrouwtje blijven vaak hun hele leven bij elkaar. Na een draagtijd van ongeveer 90 dagen worden één tot drie jongen geboren. De jongen komen ter wereld in een gemeenschappelijk hol dat door meerdere paartjes wordt gebruikt. In zo’n kraamhol kunnen de jongen van wel vijftien verschillende paartjes samen verblijven. Het hol wordt gegraven door de vrouwtjes en biedt de jongen een veilige schuilplaats. Hoewel jonge mara’s al binnen een dag na de geboorte beginnen te grazen, blijven ze nog ongeveer vier maanden afhankelijk van moedermelk.

Eén of twee keer per dag bezoekt het vrouwtje het hol om haar jongen te zogen. Met een zachte fluitroep, roept zij haar jongen naar zich toe. Ook jongen van andere nesten proberen soms mee te drinken, maar meestal herkent het vrouwtje haar eigen jongen en laat alleen hen toe. Af en toe weet een vreemd jong toch een slok melk te bemachtigen. Doordat niet alle ouders tegelijkertijd hun jongen kunnen zogen, is er vrijwel altijd een volwassen mara in de buurt van het hol. Zo blijft er voortdurend toezicht en kunnen naderende roofdieren tijdig worden opgemerkt.

De mara staat op de Rode Lijst van de Internationale Unie voor Natuurbescherming (IUCN) vermeld als ‘bijna bedreigd’. Een van de belangrijkste bedreigingen voor de soort is het verlies en de achteruitgang van geschikt leefgebied. In delen van Argentinië heeft intensieve begrazing door ingevoerde schapen geleid tot veranderingen in de vegetatie, waardoor er minder geschikt voedsel en leefgebied beschikbaar is voor mara’s. Daarnaast worden mara’s in sommige gebieden bejaagd vanwege hun vlees en vacht. Volwassen dieren worden gevangen of geschoten, terwijl jonge dieren soms uit hun holen worden gehaald. Deze factoren zorgen ervoor dat de populaties in bepaalde gebieden onder druk staan.